تبليغاتX
ماهی پری - برای این غم موزون چه شعرها که سرودند...

ماهی پری

 

ایستاده ام

همچون مکث کوتاهی میان دو هجای "هستی"

 و چشم دوخته ام

 به ارشاد شتاب زده ی این محرک های دردناک

 که میوه ی کال دستانم را

 وادار به رسیدن می کنند

 و دَوَران دیوانه وار عقربک های ساعت دیوار

 که تعبیر تمام خواب های مرا

 به یغما می برند

 - پیش از آنکه عطر سیبی به مشامم برسد!-

 روح سرگردانم

 ساز ناکوک خدا بود 

و شکست

 بی صدا تر از آنکه خواب نازک حوّایی را بلرزاند...

 و شوق چیده شدن

 در فراموشی دستم پوسید

 و محو شد

 میان رخوت حزن انگیز سایه ها.

 مغزم تیر می کشد

 و قلب ثانیه را نشانه می رود

 و زمان می ایستد

 میان جاده ای که از آغاز

 قرار نبود به هیچ کجا برسد.... 

 

 

+نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387ساعت23:22توسط ماهی تنگ بلور | |